خرید بک لینک

شاعر: "ساجد"

نام کتاب: فراتر باید رفت

هدف: ارائه چند شعر منتخب( مردم شهر من و....)

                         

                                "مردم شهر من"

               

                                قائمیه شهر من

                                من تو را می شناسم

                                تو مرا می شناسی

                                شهر من اینجاست

                                                    در همین نزدیکی

                                                    من همین جا هستم

                                                    همین حاشیه ها

                               خانه ام آنجاست

                               پشت فکر تو

                              می تراود مهر

                              از خانه ی من

                                              می بینی عشق

                                              از چهره من

                              شاد شادم اینک

                                               شهر من

                                              شهر شور

                                              شهر نشاط

                              شهر من زیباست

                              شهر سرسبز من

                                                کوچه های شهر من

                                                پر ز عطر ایمان

                                                پر ز بوی عرفان

                             روی پیشانی هر عابد

                             روی پیشانی هر عارف

                             جای مهر الله  است

                                                       مردم شهر من

                                                       مسجد هاشان نورانی

                                                       خانه هاشان کبریائی

                                                       باورهاشان رویایی

                             فکر هر کودک اندیشه

                             جلب افکار بزرگترهاست

                                                          راه رفتن ها زیبایند

                                                          فضای شهر من

                                                         پر ز آواز شقایقهایند

                           مردم شهر من

                           همنوا با پریان اند

                                               باور آنها این است

                                               در کنار هم باید بود

                                               جن و پری و انسان

                                                                      زندگی باید کرد

                                                                      بندگی باید کرد

                          مردم شهر من

                          جلوه توحیدند

                                          معاد و نبوت دارند

                                          عدل و امامت دارند

                                           عشق خدایی دارند

                                           نور الهی  دارند

                                                                کودکان شهر من

                                                                ماجراجوی خاکند

                                                                خاکی که به آسمان نزدیکتر

                                                                و ز انسان دورتر

                          فکرها دنبال هدفهاست

                          همه چیز با معناست

                                                عده ای در سیر

                                                                 سلوکی زیبا

                                                                              سکوتی سبز

                          عده ای در حال سرودن

                          عده ای دیگر نیز

                                                     می پرانند کبوترهای فضل

                                                     روی بام های عشق

                          هرکدام در کاری

                           عده ای غرق تماشای عشق

                            عده ای در کشف

                                              عده ای در مرز شهود

                                              مردم شهر من

                                              سیر ثریا دارند

                                              مردمان پارس اند

                                                                  مردمانی نزدیک

                                                                  نزدیکتر از یک دم

                          تو بیا اینک

                         سوی "ساجد" این شهر

                         سوی شهر سبز

                                                  قائمیه شهر من

                                                                   قائمیه عشق من

                       من و شهر و انس

                                          چه نما دارد انس !!

                       اینک

                            من صدای تپش خاطره را می شنوم

                            صدای بچگی ام را

                            صدای معشوقم را

                           صدای تاپ تاپ درون

                                                     و صدای مردم شهر

                                                                           در حوالی ها می آید !!

                       و کسی گفت به من

                       تو بمان تا من بپرسم، "ساجد"

                       شهرو صفایش را

                      مردم و وفایش را

                                                         آرزو دارم

                                                         یک بار دگر هم

                                                        در کوچه های شهرم

                                                        آهسته بردارم

                                                        چند قدم با عشق

                       همه را دوست دارم

                       ترک ، لر و پارس را

                       مردم و شهرم را

                                                مردم شهر من

                                                همچو آب طهورند

                                                                     زندگیشان طوباییست

                      محفل هاشان گرم گرم

                      بس تماشایی اینان

                                              دیدشان عرفانی

                                              یتیم را مقدم می دارند

                                             حجاب را کمال می دانند

                     شهر من خود کشور امیدهاست

                     زیبایی اش زیبایی پرواز هاست

                     سرخ لاله های شهرم بهترین است

                                                           همه در صلح و صفایند

                                                           شب و روز غرق دعایند

                     اینجا شهر عشق

                     شهر نشاط

                    اینجا سخاوت می خرند

                                              قائمیه شهر من است

                                             شهر پر آوازه ی من

                                             شهری برای ماندن است

                  روی هر بامی پرنده ای زیباست

                  روزی از روزها باید

                  پری ای زیبا را

                  سوی شهر آرم

                  اسوه ی عشق من

                  امید درون من

                 عاشقانه می خواند

                 دلبرانه می ماند

          &n

برچسب: نویسنده: ساجد تاريخ: چهارشنبه 5 تير 1392 ساعت: 18:25

صفحه بندی