فراتر باید رفت
"خواهم رفت"
من که رفتم سفری دور و دراز
وقت برگشتم
به چه جالب بود!!
آسمان روی بام خانه ما
هنوز سر جایش بود
قانون جذب هنوز برپا بود
روشنای خورشید،در حیاط ما بود
صدای گنجشک ها،همچنان رسا بود
جهان برپا بود
زندگی جریان داشت
همه چیز آرام بود
مادرم
روی سجاده نماز می خواند
پدرم
در آرامگاه دعایم می کرد
اهل خانه همه دلشادند
من هم دلشادم اما
من نخواهم روی زمین راه روم
جای من آن بالاست
جای من پیش پدر خواهد بود
سراغش خواهم رفت
سراغش خواهم رفت
خواهم رفت…
امضا:"ساجد"کازرون -قائمیه
برچسب:
نویسنده: ساجد